ماندند ، و بلاد شيراز در آن زمان از فضلا و اعيان مملو بود . پس اين هر دو بزرگوار اتفاق نمودند بر آن كه يكى ايشان به‌سوى هند سفر كند و ديگرى در بلاد عجم اقامت ورزد . پس هريكى از اول جاه و ثروت يابد ديگرى را عنايت كند . پس شيخ جعفر به‌سوى بلاد هند مسافرت نموده در بلدهء حيدرآباد توطن گرفت و شيخ صالح در بلدهء شيراز ماند . پس ، از توفيقات ربانيه چنان اتفاق افتاد كه هريكى از ايشان پيشواى عباد و مرجع آن بلاد شدند و زمام امور در انقياد ايشان درآمد و به سعادت دنيا و دين فائز شدند . شيخ جعفر در بلدهء حيدرآباد ، چشمهء شيرين در حق واردين و صادرين بود و هركه به‌سوى او مىرفت با مطلوب و مراد مراجعت مىكرد . شيخ يوسف مىفرمايد كه بر چيزى از مصنفات او مطلع نشده‌ام . وفاتش در حيدرآباد سنهء يك‌هزار و هشتاد ( 1080 ) هجرى واقع شد » . سيد على خان مدنى صاحب سلافة العصر از جملهء شاگردان شيخ جعفر مذكور بود چنانچه در بعض مقامات آن كتاب ضمنا او را استاد خود خوانده است ليكن ترجمهء احوال او علىحده در آن كتاب به‌نظر نرسيده شايد كه او نظم شعرى نداشته لهذا در آن كتاب كه موضوع آن ذكر تراجم كملاى فن شعر است به ذكر احوالش نپرداخته . مؤلف گويد : كه احتمال كردن صاحب تذكره به اينكه شيخ جعفر مذكور شايد نظم شعرى نداشته غلط است چه آنكه شيخ حر عاملى - عليه الرحمة - كه از جملهء معاصرين او است او را از شعراى ماهرين ذكر فرموده چنانچه در امل الآمل ذكرش بدين الفاظ آورده : « الشيخ جعفر بن كمال الدّين البحرانى فاضل عالم شاعر ماهر معاصر ، رأيته بمكة توفى بحيدرآباد » . 85 ) الشيخ احمد بن الحسين بن محمد بن احمد بن سليمان العاملى النباطى [ - 1079 ] « 1 » : از فضلاى زمان و نحارير عالىشان بود . شيخ حر عاملى - عليه الرحمة - در امل الآمل گفته كه : « وى عالم فاضل و اديب صالح و عابد ورع است . شريك درس من بوده وقتى كه پيش شيخ زين الدّين بن محمد بن الحسن الشهيد الثانى العاملى - قدس الله ارواحهم - مىخواندم و هم وقت درس من پيش شيخ حسين بن الحسن الظهيرى العاملى و پيش عمم شيخ محمد بن على حر عاملى و غير ايشان شريك من بوده . و شيخ احمد موصوف در مكهء معظمه پيش سيد نور الدّين عاملى هم قرائت نموده . وفاتش در سنهء يك‌هزار و هفتاد و نه هجرى در قريهء نباطيه اتفاق افتاد . رحمه الله تعالى » .

--> ( 1 ) . طبقات اعلام الشيعة ، ص 38 ، امل الآمل ، ج 1 ، ص 32 ، رياض العلماء .